مژده

یاران مژده    دهید  که  بهاران   می رسد

ویران  دل   دیوانه   به   سامان  می رسد

جامه  از  تن  بدرید  و  به  می خانه  روید

کین اختر سعد  و   اقبال  سواران می رسد

هان   !    چرا    خًل   به   سرا  پا  فکنید؟

پای کوبید ،شیرین خبر کوه کنان می رسد

هین    روز    نوروز    نو  نواران  گشته

که   ستانه شکفت و شه سواران می رسد

دو   هزار   و   اندی چه سبک آمد و رفت

به غروراین عید ثمین بر مورثان می رسد

صد   قدر  و  غنیمت  شمرید  این  مرسوم

کین سروری است کزسربه داران می رسد

در  گشایید  ،  گلاب   و  آب  زنید  راه  را

عمو  نوروز و سیه باز جار زنان می رسد

چو  ستانه  آتش    بر   لبم    آماده  شوید

شور   شاباش   ما   سینه دران   می رسد

فروهر حلقه  دوستی  به  دستان  و  مست

باده و پیمانه  از  برای   موبدان  می رسد

تیرگی  هی  رفت  و   سحر   گشته  جهان

خاموشی زجه های  سوگواران   می رسد

سر شالی دانه برفی به زمین ماند و  رفت

چو شنید کنون فراش گل فشانان می رسد

گل   گویید   در   آرد  زانوی  غم  ز  بغل

های  ، به سماع آی ، بوی باران می رسد

جملگی شوریدگان در کوی و برزن بشوید

که معشوقه ی ما با ناز وخرامان می رسد

اینک   آری     پیداست    عاشقان  مردود

چو زمانه و  عصر   جان  نثاران می رسد

نیز   کوچ   کردم   این   وادی  ظلمانی را

هم گام صبا  هم   که   هراسان   می رسد

ستانه  اوف  که  میهما ن   خراباتم نشدی

غم و حسرت  و   آه   هزاران    می رسد

شوق   بهنام   بین     و     چندانی   بدان

شعر عمر بی بهاران هم به پایان می رسد

تولدت مبارک

 (چیزایی بود که دوست داشتم  داشته باشی... و یا کادوی تولد... گرچه....-------------- .

مهم اینه که قبول داشته باشی...

و شاید هم روزای آخری.....

سرم سودای سامان سرم ساخت        سرت سالم و سو دایت سلامت...

خطاطی کن.)

اساتید من مبایل ندارم...واگذار شده.دست از سر کچلم بر دارید.من فقط قلبم واسه یکی جا داشت که اون هم قلبم و برداشت و رفت.

ختم کلام.